Ik ben overtuigd. Lang heb ik volgehouden dat ik het geen goede zaak vind dat er mannelijke en vrouwelijke vormen zijn van functie- en beroepsnamen. Ik ben trainer, docent en coach, geen trainster, docente en coach… eh… ja wat eigenlijk? Maar mijn stelligheid moest wijken na het lezen van een opiniestuk. Niet dat het er nu allemaal simpeler op geworden is, integendeel…

Boys and girls
Hoe maak je taal echt sekseneutraal, vraagt Margreet Vermeulen zich af in de Volkskrant. Ooit stond er ‘van onze verslaggeefster’ boven haar stukken in de krant. Nu raken uniseks-termen in de mode. Een conducteur giechelde dat hij nog lekker ‘Dames en heren, jongens en meisjes’ bleef zeggen, en niet ‘Beste reizigers’. Vermeulen betoogt dat uniseks-termen vooral┬á vooroordelen bevestigen. De chirurg (ken je het raadsel nog?), de piloot (de nieuwe versie van Women.Inc) en de burgemeester zijn eerder man dan vrouw. De verpleegkundige en de managementassistent roepen niet snel het beeld van een man op. Hoe diep dat in onze systemen zit en hoe jong dat al het geval is, was te zien in de boeiende tv-documentaire ‘No more boys and girls’.

En nu?
De ombudsman van de Volkskrant laat zien hoe ingewikkeld het is: “De krant is een meneer“. Consequent zijn blijkt maar niet te lukken. Overigens is kinderombudsman een sekseneutrale naam, kinderombudsman Magrite Kalverboer is niet de kinderombudsvrouw. De vermelding ‘M/V’ blijkt niet voldoende. Zo blijkt een vacature voor een Burgemeesteres meer vrouwen aan te spreken dan die voor Burgemeester m/v. ‘You can’t be what you can’t see’ blijkt dus ook op woordniveau te gelden! Wordt het de Duitse optie? Burgemeester*s? Taalkundig interessante ontwikkeling, maar het wordt er wel erg ingewikkeld door. Maar misschien moeten we er gewoon aan wennen.

Pin It on Pinterest